28 سال از قتل عام خوجالی گذشت

28 سال از قتل عام خوجالی گذشت

فاجعه ی «خوجالی» سنگین ترین و وحشتناکترین قتل عامی است که در تاریخ بشر رخ داده است. این حادثه بخشی از نقشه ی پاکسازی قومی است که از سال ها پیش ارمنیان به کمک هواداران خود علیه مردم آذربایجان تدارک دیده بودند و نمونه ی بارزی از وحشیگری های ارامنه بود. این که در آن شب وحشتناک چه تعداد از انسان ها جان خود را از دست دادند به یک طرف، نکته ی مهم تر این حادثه ی دردناک این است که قتل عام به قدری فجیع و وحشیانه بوده است که در قاموس هیچ انسانی نمی گنجد.

در شب 25 و بامداد 26 فوریه سال 1992 (6 و 7 اسفند ماه 1370) 613 تن از ساکنان خوجالی با توحش وصف ناپذیر به قتل رسیدند از جمله 63 کودک، 106 زن و 70 سالمند، 487 تن با زخم گلوله و یا ترکش زخمی گردیدند از جمله 76 کودک و 1725 تن به اسارت افتادند. انسان های بیگناه زیادی که از ترس گلوله باران شدن به کوه، دشت و جنگل پناه برده بودند از جمله بچه ها، زنان و پیرمردان از فرط سرما یخ زده و خشک شدند.

«ریچاردز لاپایتیس»، روزنامه نگار مشهور لیتوانی، سردبیر روزنامه ی سیاسی اجتماعی مشهور «ستاره لادزیاو»، که از قضا شب حادثه در خوجالی حضور داشته است، شاهد زنده ی آن همه وحشیگری ها بوده و حوادث رخ داده را به رشته ی تحریر درآورده است. بر اساس نوشته های وی یک فیلم مستند به نام «آخرین گذرگاه» در سال 2015 به همت بنیاد حیدر علی اف تهیه شده و در کشورهای مختلفی در اقصی نقاط جهان نمایش داده شد و جنایتکاران را در معرض قضاوت افکار عمومی جهانیان قرار داده است.

مقالات دیگر