نظر ژنرال های انگلیسی در باره ی ارامنه

نظر ژنرال های انگلیسی در باره ی ارامنه

مرکز ترجمه ی کشوری اقدام به تهیه ی ویدیوی «نظر ژنرال های انگلیسی در باره ی ارامنه» نموده که منعکس کننده ی نوشته های ژنرال های انگلیسی است، که در اوایل قرن بیستم خود شاهد وحشیگری ها و قتل عام آذربایجانی ها و ترک ها توسط ارامنه بوده اند، از جمله جیمز هاربورد، ادوارد لیندلی، ویلیام آرتور گورتون و لیونل دنستویل. این ژنرال ها مشاهدات خود را در قالب گزارش های رسمی به دولت متبوع خود ارسال نموده اند و در آرشیوهای رسمی ثبت و ضبط است. این ویدیو، که به زبان های انگلیسی، روسی، ترکی، فارسی، عربی، گرجی، فرانسوی، اوکراینی، اسپانیولی و آلمانی ترجمه و در سایت های مختلف درج گردیده است، خط بطلانی به ادعای دروغین «قتل عام ارامنه» کشیده و اثبات می نماید در حقیقت این ارامنه بودند که علیه آذربایجانی ها و ترک ها مرتکب قتل عام شده اند. نامه ها و یادداشت های ژنرال های انگلیسی پوچ بودن ادعای نسل کشی ارامنه ای که در اوایل قرن بیستم در قلمرو دولت عثمانی زندگی کرده اند را ثابت و گوشه ای از وقایع رخ داده در آن زمان را در خود منعکس نموده است. ژنرال «جیمز هاربورد»، که در رأس هیأت ویژه ای برای بررسی قتل عام ادعایی ارامنه توسط دولت عثمانی در 25 سپتامبر 1919 به ارزروم ترکیه اعزام گردیده بود، طی بازدیدی که از یانک دره، کارس کاپیسی، ازیرمیکلی عثمان آقا و مرسل پاشا داشته است، شاهد قتل عام ارامنه علیه ترک ها بوده و در این باره چنین گفته است: «کسی که به حضرت عیسی ایمان داشته باشد چگونه می تواند مرتکب این همه جنایت شود؟!»

 

ژنرال هنگام بازدید از ارزروم آن چنان تحت تأثیر قرار گرفته بوده که به هنگام عزیمت به ایروان، هنگامی که دژخیمان داشناک در آنجا به استقبالش می آیند و دست خود را به سوی او دراز می کنند، چنان نفرتی از آنها به دل داشته که بی اعتنا به آنها از دست دادن خودداری می کند. گفت و گوهای ژنرال در ارزروم در روزنامه ها و کتب آن زمان ثبت و ضبط گردیده است. در پاسخ  سؤال «آیا در ارزروم ارامنه ی زیادی هستند؟» هاربورد، فرماندار ارزروم، ذاکر گوبوز، ژانرال را به جلوی پنجره دعوت می کند و در آنجا قبرستان های گز و کاواک را به او نشان داده و می گوید: «هم چنانکه می بینید اینها گورستان های مسلمانان ترک هستند. قبرستان آن سوی شهر ده برابر بزرگتر از این است. حال بیایید به این سو بنگرید: آن قبرستان کوچک محصور شده با سنگ را می بینید؟ این هم قبرستان ارامنه است. حالا قضاوت با شما است، قبور ارامنه بیشتر است یا مسلمانان؟ ارامنه مرده های خود را که نمی خورند! ارزروم هم مرده اش ترک است و هم زنده اش!»

https://www.hurriyet.com.tr/gundem/yalan-panayirindaki-tezg-h-38708573, 18.03.2005

مدیر اطلاعات نظامی انگلیس، ژنرال ادوراد لیندلی، در گزارشی که در تاریخ 9 جولای 1919 به وزارت امور خارجه ارسال نموده است، چنین عنوان گردیده است: «.... ارامنه به همراه بلشویک ها تعداد 8000 انسان را در باکو و 18000 انسان را در استان یلیزاوتپول آذربایجان به قتل رسانده اند.»

http://anl.az/down/meqale/xalqqazeti/2010/mart/112071.htm.

ژنرال انگلیسی ائوردروپون، در گزارش شماره 452 خود به تاریخ 29 آوریل 1918 و مارلینگ در گزارش شماره 76 مورخه 30 آوریل خود چنین عنوان نموده اند: «ارامنه ی کاملاً مسلح یک چهارم جمعیت مسلمانان را قتل عام کردند. بلشویک ها و ارامنه بر آذربایجانی ها چیره شدند .... 12000 نفر آذربایجانی در ماه مارس 1918 کشته شدند.»

https://genocide.preslib.az/az_a1-1.html

 

سرتیپ بریتانیایی ویلیام آرتور گوتون در گزارشی که در تاریخ 18 دسامبر 1918 در خصوص قتل عام ارامنه در قراباغ ارسال کرده چنین عنوان نموده است: «180 روستا از سوی ارامنه تخریب شده اند، تعداد کثیری از آذربایجانی ها به قتل رسیده اند. آندرانیک تمامی سلاح و مهماتی که برای دفاع از ترک ها از سرگرد هیبون دریافت شده بود را در اختیار گروه های مسلح ارمنی قرار داده است.»

http://www.mdi.gov.az/az/xeberler-30/31-mart-tarixi-yaddasimizdan-silinmeyen-soyqirimi-887

 در اوایل سال 1919، هنری مورگنت، سفیر ایالات متحده در استانبول، طی نامه ای به ژنرال هاربورد این گونه عنوان می نماید: «تمامی 750.000 ارمنی، که به خاک دولت عثمانی کوچانده شده اند، در ماورای قفقاز استقرار یافتند.»

https://zengezur.com/index.php/9-xbrlr/147-ermni-soyqrm-iddias-v-gerck-tarix

 

 

 ژنرال لیونل دنسترویل، فرمانده قشون انگلیس در باکو به سال 1918، کسی که در برابر لشکر مسلمان قفقاز مقاومت نشان داد، در نامه ی ارسالی خود چنین عنوان می دارد: «هر چند که هر دو جناح خط مقدم نیروهای ارمنی از سوی استافورد شمالی من تقویت می شوند ولی باید بگویم این ارامنه به غایت بی عرضه و تهی مغزند. هیچ نظم و انتظامی در میان آنها وجود ندارد و اصلاً سازمان ندارند. بدون توجه به این اوضاع از باکو مدافعه می شود. این هم چیزی جز یک معجزه ی بلند مدت چیز دیگری نمی تواند باشد. ارامنه در همه ی جبهه هایی که مورد حمله قرار می گیرند در حال فرارند. و چون دیگر از زیر چتر حمایت سربازان من خارج می شوند به یک شکار تبدیل می شوند. اندکی پیش به ارامنه دستور دادم که در مواضع استحکام یافته موضع بگیرند. ولی آنها با توسل به این بهانه که دشمن در حال حمله است از اجرای این دستور سرباز زدند. دیروز به یگان ها مسلح ارامنه دستور دادم که راهی جبهه های نبرد شوند. ولی آنها گرد آمده و در این خصوص جلسه ای برگزار کرده اند. از میان انها 30 درصد به نفع اعزام به جبهه و 70 درصد بر علیه آن رأی دادند! فرمانده کل آنها ژنرال واسیلی دوکوچاوین و رئیس قرارگاه سرهنگ زیرائیپ آوستیسوف انسان هایی عاجز و بیمارند که به درد هیچ کاری نمی خورند. به ژنرال گفتم که با یک اردنگی او را بیرون کند و به جا او استوکو را تعیین نماید.

5 سپتامبر 1918»

 

(https://www.facebook.com/vilayat.guliyev/posts/10223004150148179)

 

 

مقالات دیگر